| พอ ลอ ออ ยอ's profileชีวิตต้องเข้มข้น !! ทำใ...PhotosBlogLists |  Tools  Help |
|
December 31 +Blog+ สุดท้ายยยยยยยยยย แห่งปี 2007
Blog สุดท้ายของปีนี้
ข้าพเจ้าอยากขอบคุณผู้ชายคนหนึ่ง สำหรับทุกสิ่งและทุกอย่างที่เค้าคนนั้นมีให้ข้าพเจ้าอย่างไม่เคยขาด
ดูแลเอาใจใส่ตลอดมา ห่วงใยตลอดเวลา มีแต่สิ่งดีดีมอบให้ พาไปนู้น ไปนี่ ไปเดินเที่ยว ไปกินข้าว
ไปไหนต่อไหนตั้งมากมาย ไม่เคยทำให้ข้าพเจ้าเสียใจเลยแม้แต่น้อย
ตรงกันข้ามกับข้าพเจ้าที่ทำให้เค้าคนนั้นต้องเสียใจอยุ่บ่อยๆ ต้องคอยเปนห่วงต่างๆนานา
ต้องคอยห้าม คอยเตือนสารพัดสารเพ แต่เค้าคนนั้นก้อยังรักและให้อภัยข้าพเจ้าเสมอมา
ไม่เคยคิดที่จะโกรธ ไม่เคยแม้แต่จะคิดที่จะเกลียด
เพราะเหตุนี้เองทำให้ข้าพเจ้าละอายแก่ใจ ว่าสิ่งที่ข้าพเจ้าได้ทำลงไปนั้นมันเกินไปจิงๆ
วันที่ 30 ธ.ค. ที่ผ่านมาข้าพเจ้ามีโอกาสได้ไปทะเลอีกครั้งนึง
ซึ่งอาจจาถือเปนการเที่ยวทะเลครั้งสุดท้ายก้อว่าได้ (สุดท้ายของปีน่ะ)
ข้าพเจ้าได้เอาทุกสิ่งทุกอย่างที่ไม่ดีในปีนี้ ไปทิ้งทะเลเสียให้หมด ให้ทุกอย่างมันจบมันสิ้นไปแค่ในปีนี้
(พูดเหมือนมีไม่ดีมากมาย จิงๆแล้วมันก้อปนเปกันไปนั่นแหล่ะ)
แต่ใครว่าล่ะว่าในปีนี้มีแต่สิ่งไม่ดี สิ่งดีดีก้อมีมากมายมหาศาลเลยทีเดียว
(แต่ข้าพเจ้าขอไม่กล่าวถึงในที่นี้เพราะทุกคนก้อต่างรุ้กันดี
เราได้ผ่านช่วงเวลาที่สุดแสนจะมีค่ามาด้วยกานทั้งน้าน
ประกอบกับข้าพเจ้าไม่ช่ายคนขี้คุยซะด้วยซิ 555+) เลยขอเก็บไว้ในความทรงจำดีก่า
ปีนี้ถือเปนปีทองแห่งการท่องเที่ยวเลยก้อว่าได้ ซาหนุกซาหนานและเหน็ดเหนื่อยไปตามๆกัน
เปนปีที่รุ้จักคำว่า “เหนื่อย” อย่างแท้จริง (ไม่ช่ายเหนื่อยเพราะเที่ยวนะจ๊ะ)
เปนปีที่ได้ทำงานมากมายหลายด้าน
เปนปีที่ได้รุ้จักคนเยอะแยะมากมาย
เปนปีที่โลกกว้างขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
สุดท้ายในปีนี้ถือเปนปีที่สุดแสนจามีความสุขมากมาย มีทั้งเพื่อน มีทั้งพี่ มีทั้งน้อง มีทั้งกิ๊ก โอ้โห...นี่หรือชีวิต "พลอย" ---> กร๊ากกกกกก !!
Happy ว่ะ
ปีนี้สุขีดีจริง ข้าพเจ้าจะเก็บประสบการณ์ทุกอย่างไว้เปนบทเรียนต่อปายในอนาคต
สุดท้าย ขอขอบคุณผู้ร่วมสร้างประสบการณ์ทุกท่าน
- - - - - รักพ่อกะแม่ที่สุด - - - - -
ส วั ส ดี ปี ใ ห ม่ 2 5 5 1ลาทีปีจอ สวัสดีปีหนู
แปปๆก้อผ่านปายอีกปีแล้ว โคตเร็วเลยเนอะ?
ก้องี้แหล่ะ เวลามานไม่เคยหยุดอยุ่กะที่หนิ แค่ 1 วินาทีที่ผ่านเลย
มานก้อจาผ่านปาย เราไม่สามารถเรียกร้องอารายกลับคืนมาได้
เพราะฉะนั้นเราต้องทำทุกวินาทีให้มีคุณค่า มีความหมายที่สุด
และจงทำทุกวันให้มีความสุข ก่อนพรุ่งนี้จาสายเกินปาย
เพราะอาจไม่มีพรุ่งนี้แล้วก้อได้
ปีนี้จาผ่านปาย ขอให้อารายเก่าๆ มันจบ มันสิ้นลงแค่ในปีนี้ทีเถิด
ขอให้ความผิดหวัง
ความผิดพลาด ในปีนี้
กลายเปนความสมหวัง
ความถูกต้อง
และเปนบทเรียนดีดีสำหรับปีที่จาถึงนี้
ขอให้ความผิดพลาดที่เคยมี เปนบทเรียนดีดีสำหรับปัจจุบัน
เปนแรงผลักดันในอนาคต
วันนี้ข้าพเจ้าได้กลับมาอยุ่มอแล้วววว
มอ มานช่างเงียบเหงาได้ใจเลยเจงๆ
มีบ้าน มีรถ มีทุกอย่าง
แต่ที่ขาดคือ"เพื่อน"
แค่น้านความสุขดูเหมือนจาลดลงไปมากก่าครึ่ง
ขอได้มั้ย? ขอเปนแบบเดิมได้มั้ย?
ขอไม่มีอารายเรย แต่มีเพื่อน
แค่น้านมันก้อคงเพียงพอแล้วจิงๆ
พลอยขอ....
ขอให้สิ่งดีดีจงเกิดขึ้นในปีนี้
ขอให้พ่อกับแม่ มีสุขภาพแข็งแรงตลอดปัย
ขอให้น้องแพร น้องแบ้งค์เรียนเก่งๆ
ขอให้ที่รัก น่ารักอย่างงี้ทุกปี ทุกปี
ขอให้ทุกคนมีความสุขมั่กมาก
ขอให้ความสำเร็จจงรออยุ่ไม่ไกล
ขอให้ทุกสิ่งทุกอย่างที่หวังไว้ปรารถนา
ขอให้ความสุขจงสถิตย์อยุ่กะคุณ
สาธุ
December 26 ~~ เ รี ย น เ พื่ อ ส อ บ ~~
เฮ้อออ…. ที่เรียนมาตั้งแต่เปิดจนถึงวันนี้เราเรียนเพื่อสอบกันจิงหรือ ?
คำตอบนั้นเราก้อคงรุ้อยุ่แก่ใจ ว่ามันจิง แบบไม่ผิดเพี้ยนเรยยย
ทำไมว่ะ ? ทำไมต้องเอาการสอบมาเปนตัววัดทุกอย่าง
การสอบวัดอะไรได้ ?
มันวัดไม่ได้ทุกอย่างหรอกจิงๆ
เพราะสำหรับข้าพเจ้าแล้วนั้น การสอบมันก้อวัดได้แต่คนขยันเท่านั้นแล่ะ
มันใช้วัดความรุ้ทั้งหมดที่มีไม่ได้หรอก
ถ้าเราอ่านแล้วตรงกะที่ออก มันก้อถูกไง (เก่งจิงๆ)
ถ้าเราอ่านแล้วไม่ตรง มันก้อผิด ก้อแค่น้าน (ไอกวางงงงง ง)
ตัดสินกันง่ายๆแบบนี้นั่นเอง ที่เค้าเรียกว่า “การสอบ”
โดยส่วนตัวข้าพเจ้า ข้าพเจ้าคิดว่า “มันไม่ช่ายอ่ะ มันไม่ช่ายอ่ะ”
เพราะความรุ้ที่แท้จริงนั้น มันไม่ได้มีแต่ในห้องสอบไง
มันมีอยุ่รอบตัวเราต่างหากกกกก ก
อยุ่ที่เราจาเลือกรู้ หรือไม่มันก้ออีกเรื่องนึ่ง
ถ้าสมมุติว่าข้าพเจ้าได้เปนอาจารย์ (สมมุตินะคับ สมมุติ)
ตอนสอบข้าพเจ้านั้นจาถามคำถามแค่ 2 ข้อ
มาดูกานนนนนนน
1. ตั้งแต่ที่คุณเรียนวิชานี้มา คุณมีความรู้อะไรอยุ่ในหัวบ้าง???
2. คุณสามารถนำความรุ้ที่ได้นั้นมาประยุกต์ใช้ในการดำเนินชีวิต ทั้งในปัจจุบัน และอนาคตได้อย่างไรบ้าง ??
นี่แหล่ะที่อยากถาม ไม่เข้าใจทำไมตั้งมีเปนสิบๆข้อ ร้อยๆข้อ ด้วย บางครั้งข้าพเจ้าว่ามันไม่จำเปนหรอก
เพราะแตกต่าง จึงโดดเด่น
ด้วยรักและเคารพอาจารย์ทุกท่าน อรสา
December 21 ! ! ก รู เ ห นื่ อ ย ! !
เฮ้อ…. ใกล้จาสอบเข้ามาทุกที ทุกทีแล่ะ เครียดๆ จามีครายรุ้มั่งมั้ย ? ว่ากรูปวดหัวทุกวันเลยเหอๆ เปนไรว่ะ? ไม่รุ้เหมือนกานว่ะ จามีครายเปนห่วงกรูมั่งมั้ย ? มีบ้างมั้ยเนี่ย?
ช่วงนี้เหนื่อยแบบ’บอกไม่ถูก เหนื่อยกายด้วยไม่พอ เหนื่อยใจอีกต่างหาก เมื่อไหร่จาสอบให้มันเส็ดๆ ไปซะทีว่ะ กรูเบื่อแล้วนะเว้ยยยยย ไอแสรดดดด แม้งงงงง กรูเหนื่อยเว้ย ได้ยินมั้ย? กรูเหนื่อย กรูเหนื่อย (เลยมานั่งอัพสแปซ ซะงั้นอ่ะ) แก้เซ็งงงง กรูไม่อยากอ่านหนังสือแล้วววววว อยากนอนซะ 3 วันติดกัน กรูจาทำไงกะชีวิตดีว่ะเนี่ย!! จาให้ปล่อยวางอีก ก้อคงไม่ไหว ทำได้ก้อเพียงแค่ สู้ สู้ต่อปายยยย หรืออาจเปนเพราะเราหวังมากเกินปาย เลยกดดัน มันก้อแน่อ่ะเด่ะ
แต่เพื่อคนที่เรารัก และเค้าก้อรักเรา พ่อจ๋าาาาา แม่จ๋าาาา ที่รักจ๋าาาาา พลอยเหนื่อยยยย เหนื่อยจังเลย แต่ยังไงพลอยก้อจาตั้งใจ และทำให้ดีที่สุดนะจ๊ะ
ทุกอย่างจาต้องผ่านปายได้ด้วยดี
สุดท้ายความหวัง มานไม่ได้ทำให้คนขยันขึ้นเรย โดยเฉพาะคนเลวๆอย่างกรู
December 09 ลันลา~~ ณ แหลมแม่พิมซา หวัด ดี
เมื่อ 2 วันก่อนเว้ย ออกจากมอ ไปลันลาอีกแล้วคับเพ่น้อง
เที่ยวทั้งที่ก้อหนีไม่พ้นทะเล๊ ทะเล อีกตามเคยยย
ทริปนี้เปนทริปเล็กๆ มีผู้ร่วมเดินทางเพียง 3 คนครึ่ง เอ้ย!!~ 3 คนเฉยๆ
มาทะเลคราวนี้ก้อเหมือนกะคราวก่อนๆแหล่ะ มาเพื่อหนีรัก เอ้ย!!~ หนีร้อน เอ้ย!!~ มาดูพลุต่างหากล่ะ หุหุ+
เพราะคืนนี้เค้าจามีพลุที่ระยอง(ฮิ)
เริ่ม ~~~
ออกจากมอ ตั้งแต่ 7 โมงครึ่ง เพื่อไปดูพลุตอน 3 ทุ่ม หลายคนคิดในใจ-à มึงจารีบไปทำเพื่อ??
อ้าว ไหนๆ จาไปทั้งที่ก้อเต็มที่หน่อยดิว่ะ ใจหน่อยดิ ใจหน่อย
นั่งรถจากมอ ไปลงระยอง ต่อ2 แถว ไปแหลมแม่พิม
พึ่งรุ้นะเนี่ย ว่าแหลมแม่พิมเลยบ้านเพ(เกาะเสม็ด) ไปหน่อยเดียวเอง (โง่ตั้งนาน)
ค่ารถคนละ 35 แต่เราปายกาน 3 คนไง เลยเจรจากะลุง “ลุง 3 คนร้อยได้มั้ยอ่ะ” คิดดูเด่ะ แม้ง!งกขนาดไหนอ่ะ
ขนาดค่ารถยังต่ออ่ะ (ไอไท๋นี่ไม่ไหวๆ งก สุดตรีนอ่า) เฮ้อออ มีเพื่อนแบบนี้กลุ้มใจว่ะ 55+~
ไปพักณ สินสยามรีสอร์ท (ไอไท๋เลือก) ห้องก้อโออยุ่น่ะ
แม้งน่าอิจฉาคนมีคู่ชิบบบบอ่า อย่าให้ถึงที่กรูมั่งแล้วกาน ( คิดในใจ ชิส!!~ กรูเกลียดมึงว่ะ แสรดดด)
ไปถึงก้อนอนก่อนเลย เพราะง่วงอย่างแรง เมื่อคืนตื่นเต้นไง นอนไม่หลับ 55+ เปนมากเหมือนกานนะเนี่ยเรา
ตื่นมา 3 โมง ก้อเล่นน้ำกาน’ซาหนุกซาหนาน งานนี้พูดได้คำเดียว “ดำคับดำ” แดดกำลังได้ที่เรย คิดดูเด่ะ บ่าย3 โมงอ่า
เล่นทะเลไม่พอ ต้องมาโดดน้ำในสระอีก แม้งสูงชิบ ไม่กล้าโดดว่ะ ยืนทำใจอยุ่เปนเวลานานพอสมควร
แล้วอย่างงี้ยังจากระเดะไปพัทยาปาร์คอีก 55+ เปลี่ยนใจไม่ไปได้ป่าววะ ? เด๋วหัวใจวายขึ้นมาจาซวย กร๊ากกก
ไปกินข้าวดีฟ่า หิว หิว~~ ร้านที่ถูก(ไอไท๋)เลือก มีนามว่า “ ตังเก 1 ” ลองดูดิ !!~ อร่อยนักอร่อยหนาของมานจะเปนยังไง
คนโคตเยอะอ่า โอ้… แม่เจ้า รอไม่นานเท่าไหร่ ประมาณชั่วโมงก่าเองอ่ะ คิดดูเด่ะ!!~ แสรดดดด คนยิ่งหิวๆอยุ่
อารมตอนนั้นแบบทาน “กวาง” ได้ทั้งตัวแล้วเจงๆ 55+ ไม่ไหวแล้ววววว
แต่ก้อต้องรอ
ต่อด้วยจุดหมายที่สำคัญที่สุดในทริปครั้งนี้
นั่นก้อคือ “การดูพลุ” ที่จุดในเรือรบ กลางทะเล อลังการเนอะ?
เดินไม่ไกลเท่าไหร่หรอก ประมาณจากต้นไปจนสุดแหลม ก้อเท่าน้านเองว่ะ !!~ ขาลากกกก เปนยังไง เปนแบบนี้เรย หุหุ
ตอนไปไม่เท่าไหร่ไง ยังชิ่วๆอยุ่ เพราะเรามีจุดหมายอยุ่ไม่ไกลเว้ย เดินปายดูพลุปาย โรแมนติกซะ !!~
ไปนั่งดูริมทะเลอ่าาาาาาา คิดภาพตามนะ!!~ เงียบ เงียบ มืด มืด ได้ยินเสียงคลื่นซัดเปนระลอกๆ ดาวระยิบระยับเต็มท้องฟ้า
บวกกับแสงสีส้มจากโคมที่ลอยกระจายไปทั่ว แถมในท้องทะเลนั้นยังประกอบไปด้วยเรือทรงพระเจริญที่ติดไฟรอบลำเรือ ร่ายเรียงกันนับสิบๆลำ
แสงจากเรือได้สาดส่องลงบนผิวน้ำเปนประกาย เท่าน้านไม่พอ ถ้าได้นั่งอยุ่กะใครซะคนที่เรารัก
และเค้าก้อรักเรา อือ ฮือ สุดตรีนแล้วเจงๆ -à เกิดการ “อิจฉารีเทิรน์ ” อีกแล้วคับ 55+
พลุที่จุดนะ บอกได้คำเดียว “สวยเว่อร์อ่า” แต่จบแบบผิดหวังนิสสสสส นึง (สำหรับเรานะ จบธรรมดาไปหน่อยว่ะ )
ไม่สมกะตอนเปิดเรย อลังการซะะะะะ แต่ภาพรวม “สุดยอด” ว่ะ ใครที่ถูกชวนแล้วไม่มา บอกได้คำเดียว “กวาง” ว่ะ 55+ ล้อเล่งน่ะ
ตอนเดินกลับนี้ดิ!!~ ไม่ไหวแล้วววว เมื่อไหร่จาถึงงงงงว่ะ(คิดในใจ) คนไม่ช่ายเยอะธรรมดานะ เยอะโคตตตตอ่า
รถก้อไม่ช่ายเยอะธรรมดานะ เยอะโคตตตตตตตอีกเช่นกาน
เช้ามาป้าร้านอาหารบอกว่า ติดถึงตี 4 ก่าๆอ่า น่าเห็นใจสุดๆ เพราะช่วงที่รถกำลังติดอยุ่น้าน เราทั้ง 3 ก้อหลับฝันไปถึงไหนต่อไหนแล้วววววว
เช้ามาเค้ามีอาหารเช้าให้กินดีดีไม่ชอบไง เอ้ย!!~ ไม่ช่ายไม่ชอบดิ ไม่ตื่นกันไง
ตื่นมา 10 โมง ก้อหมดเวลาอาหารเช้าซะแล่ะ ไม่ช่ายเพราะใครที่ไหน ไอห่าไท่คนเดียวเลยเมิง (อย่างเถียงนะ แสรด)
เด๋วกรูตั้งนา’กา ปลุกไว้ 8 โมงล่ะกาน จาได้มีเวลาเตรียมตัว (คำพูดมันก่อนจานอน) ไอแสรดดดดดดดดด
แต่โอเคอภัยให้แล่ะกาน ไหนๆ มาทะเลทั้งที ก้อต้องกินอาหารทะเล ริมทะเลถึงจาถูกต้องงงง จิงป่ะ??
ปล. ทริปนี้ถึงจาเขียนไม่ซาหนุนเท่าไหร่ แต่ถ้าได้ไปจิงๆ สุดตรีนโคตตต
ปล. ขอบคุณผู้ร่วมเดินทางทั้ง 3 ที่ทำให้มีทริปดีดีอย่างงี้เกิดขึ้น
ปล. ทริปนี้ตั้งใจไว้ว่าจาเปนทริปสุดท้ายก่อนจาสอบมิดเทอม แต่ไม่รุ้ว่าจาทำได้รึป่าว ว่ะ??
ปล. ทริปนี้คนมีคู่เค้าคงไม่รุ้กันหรอกว่า ------- คนไม่มีคู่รุ้สึกเช่นไร??
พลอยรักพ่อกะแม่ที่สุด ถึงที่สุด
จบ
December 04 ~~!! พ่อ !!~~ 5 ธันวา กำ ลั ง ใ จ จ า ก ค น ใ ด ไ ม่ เ ท่า พ่ อ รั ก ข อ ง พ่ อ สุ ม อุ่ น ไอ ไ ฟ นำ ท า ง
ค ว า ม เ ข้ ม แ ข็ ง ใ น ตั ว พ่ อ คื อ พลั ง พ่ อ คื อ ไ ฟ แ ห่ ง ศ รั ท ธ า แ ล ะ ป ร า ณี
เ พ ร า ะ มี พ่ อ เ ป็ น แ บ บ อ ย่ า งท า ง ชี วิ ต
5 ธันวา วันพ่อแห่งชาติ…..
พ่อจ๋า…….
พ่อจ๋า… พ่อรู้มั้ย ? พลอยดีใจแบบหาคำเปรียบมิได้เลยที่ได้เกิดมาเป็นลูกพ่อกะแม่ ลูกช่างเป็นคนที่โชคดีซะเหลือเกิน ตลอดเวลา 19 ปี ลูกมีความสุขมาโดยตลอด ลูกไม่เคยขาดอะไรเลยในชีวิต เพราะแค่มีพ่อกะแม่… ในชีวิตลูกก้อไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว ~~
และถึงวันนี้พลอยจะไม่ได้อยู่กับพ่อกะแม่ แต่พ่อกับแม่รู้มั้ย?? พ่อกับแม่อยู่ในใจพลอยเสมอ และไม่มีวันไหนที่พลอยจะไม่คิดถึงพ่อกะแม่ เพราะทุกวัน “ พลอยคิดถึงพ่อกะแม่” เสมอนะ ^_^ การที่ลูกไม่ได้โทรหาบ่อยๆ ก้อไม่ได้หมายความว่า ลูกไม่คิดถึงพ่อกะแม่หนิจ๊ะ
หลายคนคิด -----> มาเขียนในสแปซแล้วพ่อจาเข้ามาอ่านมั้ยเนี่ย??
คำตอบก้อคือพ่อคงไม่เข้ามาอ่านในนี้หรอก แต่ถึงยังไงพ่อก้อได้อ่านอยุ่ดี
ทำไมหรอ?? การที่เราจาทำอารายดีดี เพื่อคนที่เรารักสักคน เราจาต้องประกาศให้ชาวโลกเค้ารับรุ้กะเราด้วยหรือว่าเราจะทำ?
มันคงไม่จำเปนหรอกมั้ง เพราะของแบบนี้มันอยุ่ที่ใจว่ะ บังคับกานไม่ได้
มาถึงวันนี้ มาถึงตรงนี้แล้ว
คุณเคยทำอารายดีดีเพื่อคนที่คุณรัก และเค้าก้อรักคุณบ้างรึยัง??
ถ้าคำตอบคือ" ยัง" คุณก้อควรจารีบทำซะ เพราะเค้าอาจรอคุณอยุ่ก้อเปนได้
และ.....
ก่อนที่มันจะสายเกินแก้ ก่อนที่มันจะแย่เกินปาย จงทำวันนี้ให้ดีที่สุด เพราะมันอาจไม่มีพรุ่งนี้แล้วก้อได้
พลอยรักพ่อนะ
|
|
|
