Profiel van พอ ลอ ออ ยอชีวิตต้องเข้มข้น !! ทำใ...Foto'sWeblogLijsten Extra Help

Weblog


    02 april

    เพื่อนสนิทที่หายปายยยย........ "10 ปีทำไมมานเร็วแบบเนี่ยยย"

     
     
     
    ไม่คิดเลยว่า
     
    เมื่อวานจาเปนวันดีมากมายขนาดนี้
     
    เรื่องดีไม่ได้เกิดขึ้นได้บ่อยๆ หรอก
     
    โดยเฉพาะกะเรื่องนี้
     
    เรากะเพื่อน ไม่ได้คุยกานมาปีก่า
     
    ด้วยสาเหตุที่ว่า เราเปลี่ยนเบอร์แล้วไม่ได้บอกใคร
     
    หลายคนอาจจะคิดว่าเราเลว เราไม่ดี
     
    เราก้อไม่เถียงอ่ะนะ เรายอมรับทั้งหมดแหล่ะ !!
     
    และหลังจากนั้นเปนเวลา 1 ปีก่าที่เราไม่ได้ติดต่อกานเลยยยย
     
    โทรศัพท์ก้อไม่ได้คุย เจอหน้าก้อไม่เคย
     
    ทั้งๆที่ย้อนเวลาปายเมื่อ 10 ปีที่แล้ว
     
    เรากะเพื่อนคนนี้รักกานมั่กมากกกก
     
    สนิทกานมั่กมากกกกกก แบบหาคำเปรียบไม่ได้แล้วเจงๆ
      
    คบกานมาตั้งแต่ ป.4 จำได้เลยอ.พรหมศิริ ประจำชั้น
     
     
    พอจบป.6 ความสนิทที่ว่าก้อเริ่มลดลง ลดลง
     
    เพราะเราย้ายมาเรียนอีกโรงเรียนนึง
     
    ส่วนเพื่อนเราคนนี้ เรียนต่อโรงเรียนเดิม
     
    หลังจากนั้นเราก้อเจอกานน้อยลง
     
    คุยกานก้อน้อยลง
     
    แต่ความเปนเพื่อนที่เรามีให้ยังคงเดิมเสมออออ
     
    และเราก้อคิดว่าเพื่อนคนนี้ก้อคงคิดเช่นเดียวกะเรา
     
     
     
    ขอขอบคุณศ.ฉ.ที่ทำให้เราเจอเพื่อนดีดี แบบหาที่ไหนไม่ได้อีกแล้ว
     
    ขอขอบคุณศ.ฉ.ที่ทำให้เรารุ้ว่าเพื่อนดีดี ยังมีอยุ่บนโลก
     
     
     
     
     
     
    ยิ่งพูดแล้วก้อคิดถึงเพื่อนเก่าๆวะ
     
    เอ่อ.... ลืมบอกไป
     
    เพื่อนเราคนนี้ก้อชื่อพลอยเหมือนกานนนน
     
     
    คิดถึง.....
     
    ปิยฉัตร เราไม่ได้ติดต่อกานมาปีนี้ปีที่ 7 ล่ะนะ
     
     
     
     
    ถึงงงงงง "เสาวลักษณ์"
     
    ต่อไปเราสัญญาเลยนะ เราจะไม่ขาดการติดต่ออีกแล้วววว
     
    ถ้าเราเปลี่ยนเบอร์ เสาก้อรุ้ไว้แล้วกาน
     
    เสาจาเปนคนแรกที่เราจาบอก "สัญญา" เลย
     
    1 ปีก่าที่เราไม่ได้ติดต่อกาน เรารุ้ซึ้งเลยว่ามานเปนยังไง??
     
    เราขอโทดเจงๆ ขอโทดนะ
     
    เราไม่ได้ตั้งใจทำแบบนี้กะเพื่อนที่ดีที่สุดของเรา
     
    เสารุ้ป่าว ก่อนที่เสาจาโทรมาหาเรา เราก้อพยายามจาหาเบอร์เสา
     
    แต่จนปัญญาเจงๆ
     
     
     
    ดีใจมากมายที่เสาติดต่อกลับมา
     
    ดีใจมากมายที่เสายังไม่ลืมเพื่อนคนนี้
     
    ดีใจนะที่เสายังเรียนพ.ต. เหมือนเดิม
     
    พอเปิดเทอมเราคงได้เจอกานบ่อยๆๆๆๆๆๆๆๆ
     
    ก้อขอให้เป็นแบบนั้นนนนน
     
     
     
     
     
     
     
     คิดถึง........
     
    คิดถึง 10 ปีที่ผ่านมา
     
    คิดถึงวันเวลาเก่าๆ
     
    คิดถึงป.6/1
     
    คิดถึงวัดเศวต
     
    คิดถึงเขตคลองสาน
     
    คิดถึงร้านก๋วยเตี๋ยวที่เราเคยนั่งกินด้วยกาน
     
    คิดถึงเวลาเรียน ที่มีแต่การช่วยเหลือกานตลอด
     
    คิดถึงห้องอังกะลุงที่ต้องซ้อมทุกเย็น
     
    คิดถึงอาจารย์ทุกๆท่าน
     
    คิดถึงอาจารย์ขจรศรี
     
    คิดถึงอาจารย์เบญจวรรณ
     
    คิดถึงอาจารย์สมพงศ์
     
    คิดถึงอาจารย์อวยพร
     
    คิดถึงอาจารย์เกรียงศักดิ์
     
    คิดถึงอาจารย์วัฒนา
     
    คิดถึงอาจารย์บุญทรง
     
    คิดถึงอาจารย์อภิญญา
     
    คิดถึงอาจารย์ปรีชา
     
    คิดถึงอาจารย์ภิรมย์
     
    คิดถึงอาจารย์ดวงกมล
     
    คิดถึงอาจารย์ขนิษฐาน
     
    คิดถึงอาจารย์พรหมศิริ
     
    คิดถึงเพื่อนๆ
     
    คิดถึงกมลทิพย์ 
     
    คิดถึงศศิธร
     
    คิดถึงปิยฉัตร
     
    คิดถึงศิริพร
     
    คิดถึงสุภาวดี
     
    คิดถึงลัดดาวัลย์
     
    คิดถึงสุนิดา
     
    คิดถึงภูเบศ
     
    คิดถึงชาตรี
     
    คิดถึงทุกคนที่วัดเศวต
     
    คิดถึงสุข และทุกข์ที่เราก้อผ่านมาด้วยกาน
     
     
    ไม่มีวัดเศวตวันนั้น ไม่มีอรสาวันนี้!!
       
     
     
     
     
     เกิดเปนคนจาลืมอารายก้อลืมได้ ขอแค่"อย่าลืมตน"ก้อน่าจาเพียงพอแล้วเจงๆ
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     ลืม

    การเริ่มต้นของเดือน "เมษา"

     
     
    เดือนนี้ทุกคนก้อรุ้ๆ กานอยุ่
     
     
    ว่าอากาศจาร้อนแค่ไหน
     
     
    แต่หารุ้รึไม่ว่า
     
     
    ถึงอากาศจาร้อนแต่ก้อแฝงไปด้วยความสุข สนุกสนาน
     
     
    ยิ่งพูดก้อยิ่งอยากให้ถึงไวไวแล้ววะ
     
     
     
     
    วันนี้ใช่ป่ะ ??
     
    เปนวันจับฉลากเข้ารร.ศรี
     
    ซึ้งใจอาจารย์รัตนาภรณ์ กะอาจารย์นิโลบล
     
    ขอบคุณนะคะ สำหรับคำแนะนำดีดี
     
     
    ส่วนอาจารย์ศรีสวาทดิ์ กะมาดาม
     
    ขอบคุณนะคะที่เปนห่วง
     
     
     
    จับฉลากเส็ดดดดด
     
    ก้อไปต่อที่วัด
     
    ไม่ใช่เลี้ยงฉลองนะ อย่าเข้าใจกานผิด (หุหุ)
     
    ที่ไปวัดต่อ เพราะต้องไปงานบวชน้องหนุน
     
    ซึ้งใจจนดอกพิกุลร่วง  เอ้ย!! น้ำตาร่วง
     
    รักน้องขึ้นมากมายยยยยย
     
      
     
     
    พอตกเย็น มีสายเข้าใช่ป่ะ?? (ใช่)
     
    เบอร์ใครก้อไม่รุ้ พอรับไปเท่านั้นแหล่ะ
     
    เปนเพื่อนเก่าคนนึงที่รักกานมั่กมากกกกกก
     
    ดีใจแบบบอกไม่ถูก
     
    แต่ไอโทรศัพท์ห่วยฉิบบบ
     
    เลยคุยกะเพื่อนรักไม่ได้
     
    พลาดอีกแล้วเรา
     
    คิดถึงงงงงงงงง่ะ !!
    22 maart

    วี้ด วิ้ว ไปบริจาคเลือดมาแล่ะ

     
     
    ครั้งแรกในชีวิตเลยนะเนี่ย
     
     
    หลังจากที่พลาดมา 2 ครั้งแหล่ะ
     
     
    ก้อไปกะอี้น้อง พี่ตุ๊ก กู๋แนน น้องเนย และเรา
     
     
    5 คนณ สภากาชาด
     
     
    ไม่ไกลนะ อยุ่ตรงข้ามกะโรงบาลจุฬาเอง
     
     
    ขับรถมอไซด์กานไป
     
     
    พอไปถึงใช่ป่ะ ก้อไปทำบัตรใหม่
     
     
    ไปรอวัดความดัน
     
     
    ตรวจความเข้มของเลือด (เจาะเลือดนั่นเอง)
     
     
    เจาะนิ้วนางข้างไหนก้อได้
     
     
    ก้อไม่เจ็บนะ (เพราะตอนเปนไข้เลือดออกโดนจนชินแหล่ะ)
     
     
    พอเส็ดก้อไปลงทะเบียน
     
     
    แล้วทีนี้แหล่ะ
     
     
    ก้อได้ขึ้นไปเจาะจิงๆ 55+ สมกะที่รอ
     
     
    ตอนแรกโคตตื่นเต้นเลย กลัวเจ็บว่ะ
     
     
    แต่พอเจาะจิงๆ ก้อเจ็บอยุ่
     
     
    แต่ เจ็บนิดๆนะ เจ็บนิดๆ เจ็บเหมือนมดกัดนิดเดียว 55+
     
     
    นิดเดียวเจงๆ
     
     
    แต่สายที่เค้าเอามารัดแขนดิ๊ แม้งโคตเจ็บอ่ะ  
     
     
    น้ำตาจะร่วงงงง
     
     
    แต่ไม่ได้คนเยอะว่ะ
     
     
    ต้องรักษาภาพพจน์นิสนึง
     
     
    ก้อทนๆปาย
     
     
    พอให้เลือดเส็ดใช่ป่ะ ?
     
     
    พอเอาสายออกเท่านั้นแหล่ะ จาเปนลม
     
     
    ก้อนอนพักสักแปป พอหายก้อลุก
     
     
    ไปกินโอวัลตินเย็น กะหนมปัง
     
     
    เฮ้อ.... ค่อยยังชั่วหน่อย
     
     
     
    การบริจาคเลือดครั้งนี้มิได้มีการเตรียมตัวใดๆทั้งสิ้น
     
     
    มีข้อบังคับนิดหน่อยเองงงงง
     
     
    ก้อแค่นอนให้ครบ 6 ชั่วโมง  (ซึ้งอันนี้แน่นอนอยุ่แล้วว่าเกิน) 55+
     
     
    ต้องกินอาหารเช้าด้วย ก้อพอดีเลยนั่งกินอยุ่ แล้วน้าก้อชวน
     
     
     
    ใครไม่ค่อยได้ทำบุญ ก้อลองไปบริจาคดูดิ
     
     
    ไม่เจ็บอย่างที่คิดหรอก
     
     
    ปล. ความดีทำได้ ง่ายนิดเดียว
     
     
     
     
     
     
    Happy Birth Day  นะจ๊ะ "กู๋แนนนนนนนน"
     
    22 มีนา 50
     
     
     
     
     
     
     
     
    18 maart

    ปล่อยเวลาให้ผ่านไปวันๆ ~~ เขียนถึงใครหลายคน

     
     
    ปิดเทอมมานสบายมากมายแบบนี้นี่เองเนอะ??
     
     
    อยู่บ้านว่างๆ ทำตัวไร้สาระไปวันๆ
     
     
    นั่งเล่นแต่เนต เนต แล้วก้อเนต
     
     
    อยากรุ้เกรดจะตายอยุ่แล่ะเนี่ยยยยยย
     
     
    เพื่อนมานรุ้กานหมดแหล่ะดิ๊
     
     
    ตื่นเต้น จนหายตื่นเต้นไปแล่ะ
     
     
    เซงงงงงงงงงงง
     
     
     
     
    ------------------------------------------------------
     
    ถึง......... น้องแพร
     
     
    อย่าเครียดกะเรื่องเรียนเลยยยยยดิ๊
     
     
    เอาตัวอย่างแบบพี่ดิ 55+ (เรียนไม่ยุ่ง มุ่งแต่เที่ยว) กร๊ากกกก!!
     
     
    สอนน้องได้ดีเจงๆเลยนะเนี่ยเรา!!
     
     
    ตอนนี้ต้องใช้ชีวิตให้คุ้ม สนุกให้เต็มที่
     
     
    พอโตเหมือนพี่ มานอาจจะไม่มีอีกแล้วก้อได้นะจ๊ะน้องรัก
     
     
    เรียนมหาลัยมันเหนื่อยก่ามอปลายเยอะแยะมากมายอ่ะ
     
     
    ยังไงก้อสู้ๆล่ะกานนนนนนน
     
     
    ไม่มีอารายยากเกินความตั้งใจหรอก
     
     
    อ่านหนังสือเยอะๆ
     
     
    สู้เพื่ออนาคตที่ดีก่า(พี่) 55+
     
     
    -------------------------------------------------
     
    ถึง............ น้องแบ้งค์
     
     
    ตั้งใจเรียนหน่อยนะน้องรัก
     
     
    ขับรถก้อระวังๆด้วยล่ะ
     
     
    ห้ามกินเหล้า
     
     
    อันนี้ห้ามเด็ดขาด ห้ามสูบบุหรี่  จำไว้เลยนะ!!
     
     
    มีครั้งแรกก้อต้องมีครั้งที่ 2 และครั้งต่อๆปาย
     
     
    เพราะฉะนั้นห้ามมีครั้งแรกเด็ดขาด
     
     
    ไปเรียนก้อไม่ต้องไปตีกะครายนะเว้ยยยยย เข้าใจม่ะ?
     
     
    เรียนให้จบไวไว ทำงานหาเงินส่งเจ้กะไอแพรเรียนต่อด้วย (ซะงั้นอ่ะ)
     
     
     
    แบ้งค์เปนลูกคนเดียว ในสามคน
     
     
    ที่ได้อยุ่ใกล้ชิดกะพ่อกะแม่มากที่สุด
     
     
    ทำตัวดีดีล่ะกาน
     
     
    อย่าลืมช่วยแม่ทำงานบ้านด้วย
     
     
    --------------------------------------------------
     
     
    ถึง.......... พ่อกะแม่
     
     
    ทั้งๆที่รุ้ ว่าพ่อกะแม่คงไม่เข้ามาอ่านหรอก
     
     
    พ่อจ๋า.....พลอยรุ้พ่อเหนื่อย !!
     
     
    แม่จ๋า.....พลอยรุ้แม่เหนื่อย !!
     
     
     
    พ่อกะแม่ทำงานหนัก ก้อเพื่อลูก
     
     
    พ่อกะแม่เหนื่อย ก้อเพื่อลูก
     
     
    พ่อกะแม่อดหลับอดนอน ก้อเพื่อลูก
     
     
    พ่อกะแม่ทำอารายให้ลูกตั้งมากมาย
     
     
    แต่ลูกคนนี้ กลับไม่เคยทำอารายให้พ่อกะแม่เลยยยย
     
     
    พ่อจ๋า แม่จ๋า รอลูกคนนี้อีก 3 ปีนะ
     
     
    ลูกจาไม่ทำให้พ่อกะแม่ต้องเหนื่อยอีกแล้วววว
     
     
    ลูกสัญญาจ๊ะ !!
     
     
     
    พ่อกะแม่ = ดูแลสุขภาพด้วยนะจ๊ะ
     
     
    -----------------------------------------------------
     
     
     
    โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
     
     
    เรื่องนี้ถือเปนความสามารถในการแสแสร้งเฉพาะตัว
     
     
    ห้าม !! ลอกเลียนแบบ (เพราะอาจจาทำได้ไม่เหมือน) 55+
     
     
     
     
     
     
    12 maart

    1 ปีผ่านปายยยยยยยยยยย

     
     
    ก้อเจงอย่างที่เค้าว่า......
     
     
    1 ปีผ่านปาย ไวเหมือนโกหกดิ๊
     
     
    1 ปีกะอารายหลายๆอย่าง
     
    1 ปีกะอารายที่มากมาย
     
    1 ปีกะชีวิตมหาลัย
     
    1 ปีกะเพื่อนใหม่
     
    1 ปีกะสังคมใหม่
     
    1 ปีกะความรุ้ใหม่
     
    1 ปีกะความสนุกสนานใหม่
     
    1 ปีกะอารายๆที่เปนเรื่องใหม่
     
    1 ปีกะห้อง 1415
     
    1 ปีกะการปรับตัว
     
    1 ปีกะการอดทน
     
    1 ปีกะการรอคอย
     
    1 ปีกะความคิดถึง
     
    1 ปีกะบรรยากาศใหม่ๆ
     
    1 ปีกะอารายหลายๆอย่างที่แปลกตา
     
    1 ปีกะชีวิตเด็กหอ
     
    1 ปีกะความทรงจำอันล้ำค่า
     
    1 ปีที่ไม่อาจหาทดแทนได้ที่ไหน
     
    1 ปีกะการจัดการ
     
    1 ปีการจัดการโลจิสติกส์
     
    1 ปีกะศรีราชา
     
    1 ปีกะสีเขียว
     
    1 ปีที่ม. เกษตร
     
    และสุดท้าย1ปีที่ผ่านปายยยย จาอยู่ในใจตลอดกาลลลลลลลลลลล
     
     
     
     
    หว้า.......
     
    จบปี 1 แล่ะดิ๊
     
    ปีหน้าก้อจาแก่แล้วดิว่ะเรา
     
    เฮ้ออออออ
     
    ไม่อยากคิดเลยดิ๊
     
    อยากอยู่เปน เฟรชชี่ อย่างงี้ตลอดไปเลยดิ๊
     
    แต่ทำไงได้ดิ๊
     
    ชีวิตคนมานต้องเดินต่อไปข้างหน้าดิว่ะ (ถูกกกกกก)
     
    จาเดินย้อนกลับ หรืออยุ่กะที่ไม่ได้
     
     จิงมั้ยดิ๊ ? ---> เอ่อ จิงว่ะ
     
     
     
     
    11 maart

    ชีวิตหลังสอบเส็ด มานเปนแบบนี้นี่เองงงงงง เนอะ??

     
     
     
    สอบเส็ดวันที่ 9 ใช่ป่ะ
     
     
    ก้อไปดู"ตำนานสมเด็จพระนเรศวร 2" กะไอฝ้าย
     
     
    สนุกโคตตตต ไปดูแล้วไม่เสียดายตังค์เลย
     
     
     
    พอวันที่ 10
     
     
    ก้อเปนวันแห่งการพักผ่อน นอนหลับ 55+
     
     
    พอตกเย็นก้อไปเล่นแบด ไปเกาะลอย ปิดท้ายด้วยท้ายอ่าว
     
     
    อยุ่มาจาปีพึ่งจาเคยไปนะเนี่ยยย
     
     
     
     
    พอวันที่ 11 ก้อเปนวันกลับบ้าน
     
     
    ลาที 1415 ที่แสนอบอุ่น
     
     
    ซึ้งใจไอไท๋ กะไออุ้มว่ะ ที่ช่วยขนของ
     
     
    แล่ะก้อเปนวันแรกเลยนะเนี่ยที่ได้ขึ้นหอชาย (อิอิ)
     
     
    มีเพื่อนเปนผู้ชายก้อดีตรงนี้เนี่ยแหล่ะ
     
     
    ไปต่อด้วย "หาดจอมเทียน"
     
     
    ไปพักผ่อน คลายเครียด
     
     
    ฟ้าสว่างๆ น้ำใสๆ หาดทรายขาวๆ แดดก้อไม่มีสักนิด
     
     
    อารายจาบรรยากาศดีขนาดนี้เนี่ยยยย
     
     
    ใครบอกว่าไม่สวย ไม่จิงเลยยยยยย
     
     
    สุดท้ายก้อจบลงที่บ้าน
     
     
     
     
     
     
    - พึ่งรุ้ว่าสอบเส็ดมันสบายยังงี้นี่เอง เนอะ ?
     
    - ขอบคุณพี่เทค ที่พาไปเปิดหูเปิดตานะ ขอบคุณคะ
     
    - ขอบใจ ไออุ้ม กะไอไท๋ ที่ช่วยขนของ ใจมากๆ
     
    - หาดจอมเทียนนี่สวยได้ใจเลยเจงๆ
     
    - สุดท้าย... สแปซนี้จาขาดความสวย ถ้าขาดพี่นัท ขอบคุณนะคะ!!
     
     
     
    02 maart

    แค่"เพื่อน" คะพ่อ

     
     
    แด่เพื่อนคนนึงงงงงง
     
     
    คนที่ซึ่ง พึ่งรุ้จัก กานใหม่ๆ
     
     
    คนที่คอย ดูแล และใส่ใจ
     
     
    คนๆนั้น ไม่ช่ายใคร นั่นแหล่ะเธอ
     
     
    อยากขอบคุณ ที่เธอ คอยเทคแคร์
     
     
    อยากขอบใจ วันเวลา เฉลยสาย
     
     
    อยากแต้งติ้ว กะเธอ ซะมากมาย
     
     
    อยากกระซิบ ใกล้ๆ เราเพื่อนกาน
     
     
     
    ก้อแค่เพื่อน ทำไมต้องคิดถึงด้วยก้อไม่รุ้ดิ๊
     
     
    มันคงไม่แปลกใช่ป่ะ เพื่อนคิดถึงเพื่อนอ่ะ ?
     
     
    กลับบ้านไปสบายเลยสิเนอะ ?
     
     
    ทิ้งเค้าให้ไปกินข้าวคนเดียวทุกวันๆ
     
     
    ก้อจิงอย่างที่เค้าว่า....
     
     
    อยุ่ด้วยกานอ่ะ มันไม่รุ้ซึ้งถึงคำว่า "คิดถึง" หรอก 
     
     
    แต่พอไม่เจอกัน สามสี่วัน ห้าหกวันดิ๊
     
     
    รู้ซึ้งเลยว่า คิดถึงเป็นยังไง
     
     
    เปนแบบเนี่ยนี่เอง
     
     
    --------------------------------------
     
     
    ถ้าเค้าพูดอารายแรงเกินปาย
     
    ตรงเกินปาย
     
     
    + เค้าขอโทดดิ๊ +
     
     
    เพื่อนอ่ะ มันไม่ได้หากานได้ง่ายๆ(เค้าก้อรุ้)
     
     
    ที่เค้าพูดปาย เค้าก้อกลัวเสียเพื่อน กลัวเสียตัวเองเหมือนกานดิ๊
     
     
    แต่เค้าก้อเลือกที่จาพูด เลือกที่จาบอก
     
     
    เพื่อ... ไม่ให้เสียความรุ้สึกทีหลัง
     
     
    เค้าหวังว่า... ตัวเองจาเข้าใจเค้าดิ๊
     
     
     
     
     
    ปล. ตัวเองคงไม่คิดเลิกคบกะเค้า ด้วยเหตุผลที่ว่า เค้ามีแฟนแล้วใช่มั้ย?
     
    ปล. เค้ามีเพื่อนใหม่เปนตัวเอง ไม่มีวันไหนที่เค้าเสียใจเลย รุ้ป่าว?
     
    ปล. เพลงนี้เพาะได้ใจเค้าเจงๆเลยดิ๊
     
     
     
     
     
     
    14 februari

    14 ก.พ. วันแห่งความรัก

     
     
    วันนี้สำหรับใครหลายคน อาจเปนวันที่สำคัญมากมาย
     
    แต่สำหรับตัวเราแล้ว วันนี้ก้อเปนแค่วันธรรมดาวันเดียวเท่านั้นแหล่ะ
     
    เพราะอารายนะหรอ
     
    ก้อเพราะ .... วันแห่งความรัก ฉันมีให้เธอทุกวัน
     
    ไม่ว่าอาทิต ถึงจัน ไม่ว่าจาวันไหนๆ (เลยไม่จำเป็นต้องเปนวาเลนไทน์ไง)
     
     

    คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง         คิดถึงคิดถึง         คิดถึงคิดถึง             คิดถึง                 คิดถึง
    คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง
          คิดถึงคิดถึงคิดถึง  คิดถึงคิดถึงคิดถึง          คิดถึง                 คิดถึง
             คิดถึง               คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง       คิดถึง                 คิดถึง

             
    คิดถึง               คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง       คิดถึง                 คิดถึง
            
    คิดถึง                คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิด         คิดถึง                 คิดถึง
             คิดถึง
                       ถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง             คิดถึง                 คิดถึง
            
    คิดถึง                     คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง              คิดถึง                 คิดถึง
             คิดถึง
                            คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง                  คิดถึง                 คิดถึง
    คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง
                    คิดถึงคิดถึงคิดถึง                       คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง         คิดถึง
    คิดถึงคิดถึงคิดถึงคิดถึง                    คิดถึงคิดถึง                             คิดถึงคิดถึงคิดถึง            คิดถึง
        

     

     

     

     

    บนโลกนี้ มีคนเป็นล้านคน
    ทุกคนมีเป็นล้านใจ ฉันก็ไม่ใช่ใคร ก็แค่คนหนึ่ง
    โลกเราดูช่างกว้างใหญ่
    ท้องฟ้าดูช่างกว้างไกล เธอแปลกใจบ้างไหม

    มันเป็นเรื่องบังเอิญหรือตั้งใจ
    มันเกิดขึ้นจริงๆ หรือฝันไป
    การที่เรานั้นได้เจอกันที่บนโลกนี้
    ก็ไม่รู้จะพูดมันอย่างไร แต่หมดทั้งหัวใจที่ฉันมี
    ฉันเชื่อว่าสิ่งนี้...

    คือเรื่องมหัศจรรย์ ที่เราได้พบกัน
    คือเรื่องมหัศจรรย์ ที่ฉันได้รักเธอ
    คือเรื่องมหัศจรรย์ที่สุด ที่ฉันเคยได้เจอ
    ฉัน..ฮืมม...คือเรื่องมหัศจรรย์

    วันที่ฉันนั้นได้บอกรักเธอ
    เหมือนฉันนั้นได้เจอทุกสิ่ง เหมือนฉันได้พบความจริงในหัวใจ
    ฉันจะยืนอยู่ข้างเธอ นับตั้งแต่บัดนี้ไป
    และจะไม่ไปไหน

    มันเป็นเรื่องบังเอิญหรือตั้งใจ
    มันเกิดขึ้นจริงๆ หรือฝันไป
    การที่เรานั้นได้เจอกันที่บนโลกนี้
    ก็ไม่รู้จะพูดมันอย่างไร แต่หมดทั้งหัวใจที่ฉันมี
    ฉันเชื่อว่าสิ่งนี้...

    คือเรื่องมหัศจรรย์ ที่เราได้พบกัน
    คือเรื่องมหัศจรรย์ ที่ฉันได้รักเธอ
    คือเรื่องมหัศจรรย์ที่สุด ที่ฉันเคยได้เจอ
    ฉัน..ฮืมม...คือเรื่องมหัศจรรย์

     

     


     

     
    00000000000000_______0000000000000________ ______000000000000000000__000000000000000000______ ____000000000000000000000000000000_______00000____ ___0000000000000000000000000000000_________0000___ __0000000000000000000000000000000000________0000__ __0000000000000000000000000000000000000_____0000__ _0000000000000000000000000000000000000000___00000_ _00000000000000000000000000000000000000000_000000_ _000000000000000000000000000000000000000000000000_ _000000000000000000000000000000000000000000000000_ __0000000000000000000000000000000000000000000000__ ___00000000000000000000000000000000000000000000___ _____0000000000000000000000000000000000000000_____ _______000000000000000000000000000000000000_______ __________000000000000000000000000000000__________ _____________0000000000000000000000000____________ _______________00000000000000000000_______________ __________________000000000000000_________________ ____________________0000000000____________________ ______________________000000______________________ _______________________0000_______________________ ________________________00________________________ ________________________ 0 __
     
     
     
     
     
     
     
    คิดถึงเสมอ..........
     
     
     
     
     
     
     
    08 februari

    ไม่ว่าวันนี้หรือวันไหน ขอให้"เธอ" ได้จำไว้ ยังเหลือคนๆนึง ฉันคนนี้ไม่เคย ไม่รัก"เธอ"

     
     
    Happy Birth Day To You
     
    Happy Birth Day To You
     
    Happy Birth Day
     
    Happy Birth Day
     
    Happy Birth Day To >>YOU<<
     
    8 ก.พ. 50
     
     
    +*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+*+
     
     
    อ๊อฟ...นี่เปนสแปซแรกของเดือนกุมภาเลยนะ(อิอิ)
     
     
    ก่อนอื่นก้อ Happy Birth Day นะจ๊ะ
     
     
    แก่ขึ้นอีกปี แต่ก้อขอให้น่ารักยังงี้ตลอดไปนะ
     
     
    มีความสุขมากมากด้วยล่ะ
     
     
    ไม่รุ้จะเขียนอารายดีอ่ะ (เขินมากมาย)
     
     
    ปีนี้เราไม่ได้ไปไหนด้วยกานเลยเนอะ ?
     
     
    แต่เรามีอย่าง 1 อยากให้.......
     
     
     
    อยากให้ฟังคำบางคำจากความรุ้สึก ลึกๆที่ไม่เคยพูดไป
     
    ให้รุ้ว่าใครคนหนึ่ง มีความซาบซึ้งมากเท่าไหร่
     
    กะความรักกำงใจที่เธอส่งให้ฉัน
     
    บนเส้นทางยาวไกลจาไปถึงฝั่ง
     
    กี่ครั้งที่ต้องหวั่นไหว แต่เธอก้ออยุ่ไม่ห่าง
     
    อยุ่เติมความหวังข้างๆ กาน
     
    ทำให้ฉันยังเข้มแข็งและมีแรงใจ
     
     
    อยากให้เธอรุ้จิงๆ รักเธอจิงๆ
     
    ให้เธอเปนยิ่งก่าคนสำคัญ
     
    หากไม่มีเธอวันนั้น ฉันก้อคงไม่มีวันนี้
     
    สิ่งที่ฉันเป็น สิ่งที่ฉันมี ตรงนี้
     
    ฉันรุ้ดีว่าฉันนั้นได้จากใคร ทั้งหัวใจคนๆนี้
     
    แม้มันพอจามีความหมาย
     
    อยากบอกเธอด้วยคำจิงจัง บอกด้วยความจิงใจ
     
    ว่านับจากนาทีนี้ตลอดไป " ฉันจารักเธอ"
     
    (แต่จิงๆก้อรักอยุ่แล้วน้า....)
     
     
    จากใจเลยนะ....
     
     
     
     
    ปล.ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่างที่มีให้กานมาตลอด
     
     
     
     
     
    31 januari

    แคร์ทำไมแค่คนอื่นนนน 55+ -----> ไม่แคร์ก้อได้

     
     
    เราควรทำในสิ่งที่เรามีความสุขไม่ช่ายหรอ?
     
     
    เราจาไปสนใจทำไมกะคนอื่น (เนอะ?)
     
     
    ไปแคร์สายตาเค้าทำไม ?  (ไม่เข้าใจตัวเองเลยเจงๆ)
     
     
    เมื่อก่อนก้อไม่เห็นจาเปนแบบนี้เลยหนิ
     
     
    แต่อย่างว่า.... เวลาเปลี่ยน คนเปลี่ยน
     
     
     
     
     
    การที่จามีเพื่อนสนิทสักคน
     
     
    จำเปนแค่ไหนที่จาต้องเปนเพศเดียวกะเรา
     
     
    คงไม่จำเปนม้างงงงงงง (เนอะ?)
     
     
     
    เพื่อนสำหรับเรา ก้อคงไม่ขออารายมากมาย
     
     
    ขอแค่มีเวลาให้กานน ช่วยเหลือกานน ไม่มีความลับต่อกานน
     
     
    คุยกานได้ทุกเรื่อง คอยแคร์กานนน  ขอแค่นี้เจงงๆ
     
     
    หลายคนคงคิดนะ นี่หรอแค่นี้ของมาน (โคตเยอะเลยว่ะ 55+)
     
     
    มานก้อคงเยอะอ่ะนะ สำหรับเพื่อนใหม่
     
     
     
     
     
    แต่ถ้ากะเพื่อนเก่าแล้ว ที่ขอมานก้อคงเปน
    แค่ 1 ใน 100 แค่นั้นแหล่ะ
     
     
     
    พูดแล้วคิดถึงพวกเอ็งงงว่ะ คิดถึงมากมายยยย
     
     
     
    คิดถึงวัน คิดถึงเวลา ที่เราได้อยุ่ด้วยกานนนน
     
     
     
    วันนั้น มานคงไม่ย้อนกลับมาอีกแล้วววว (เจงๆ)
     
     
     
    ช่วงเวลาแห่งความสุข มักผ่านไปเร็วเสมอ
     
     
     
     
    คนอย่างเค้านี่ มีเพื่อนเปนผุ้ชาย มานแปลกมากใช่มั้ยย?
     
     
    เค้าพูดได้เลยว่า...มานไม่มีอารายมากก่าที่คุณเห็นหลอก (หลอกนะ อย่าเชื่อล่ะ) 55+
     
     
    มาถึงตอนนี้~~~~
     
     
    ถึงคนอื่นจาคิดยังไง จามองยังไง จาพูดยังไง เราก้อคง
    ไม่สนหรอก
     
     
    เค้าดีใจนะ ที่คุณก้อไม่แคร์เช่นกาน
     (เมื่อก่อนไม่เห็นเปนแบบนี้เลยหนิ คิดได้แล้วหรอว่ะ)
     
     
     
    แต่ถ้าเพื่อนที่สนิทๆคิด นี่มีเคืองอ่ะ (กลัวป่ะๆ)
     
     
    คบกานมาจาปี ถ้าเรื่องแค่นี้ดูเพื่อนไม่ออก
    บอกได้คำเดียว"เสียใจ"นะ
     
     
     
     
     
    ปล. จาสอบแล้ว อ่านหนังสือกานได้แล่ะ เอาแต่นั่งเล่นเนต
    (ใช้ไม่ได้เลยว่ะ)
     
    ปล. ช่วงนี้อากาศหนาว อย่านอนตื่นสายนะ (เด๋วไปเรียนไม่ทัน)
     
    ปล. เลิกเรียน เลิกเครียด เลิกจน (ป่ะ... ลาออกกานน)
     
    ปล. ทุกปัญหามีทางออก ไม่ช่าย ทุกทางออกมีแต่ปัญหา
    (เข้าใจใหม่นะ)
     
    ปล. มีปัญหาแล้วไงอ่ะ ? ยังมีเพื่อนว่ะ
    (เพื่อนคงไม่ช่ายตัวปัญหาใช่ป่ะ?)
    (เอ่อ... ไม่ช่าย)(เฮ้อ... ค่อยยังชั่ว)
     
     
     
     
     
     
     
     
    23 januari

    ถึง.....เพื่อนที่แสนดี

     
     
    ถึง... จูน
     
     
     
     
    แก่ขึ้นอีกปีแล้วนะเฟ่ยยยยย
     
     
    ยังไงก้อดูแลตัวเองด้วย
     
     
    ตอนนี้ข้ามานอยุ่ไกล
     
     
    ส่วนเรื่องเรียนคงไม่ต้องเปนห่วงเอ็ง
     
     
    เอ็งเอาตัวรอดได้สบายอยุ่แล้ว (จิงป่ะ)
     
     
    ข้ารุ้ว่าเอ็งเรียนยาก เอ็งเรียนหนัก เอ็งเรียนเหนื่อย 
     
     
    ตัวข้าก้อไม่ต่างอารายจากเอ็งหรอก
     
     
    ข้าเหนื่อย ข้าท้อ ข้าแท้ แต่ข้าไม่เคยถอย
     
     
    ข้าคิดว่าเอ็งก้อคงคิดเช่นเดียวกะข้า
     
     
    เอ็งก้อคงรุ้ไม่มีอารายยากเกินความพยายามหรอก (จิงป่ะ?)
     
     
    พวกเราทำได้อยุ่แล้ว ขนาดมอ 6 เรายังจบกานมาครบเลยยยย (55+)
     
     
     
     
    จูน... ข้ากะเอ็งคบกานมาปีนี้ก้อปีที่ 4 แล้วนะเฟ่ยยยยยย
     
     
    ถึงแม้ปีนี้วันเกิดเอ็ง  เราจาไม่ได้อยุ่กินเค้กด้วยกานนนน
     
     
    กินหมูกระทะด้วยกานนนน  ทำอารายหลายๆอย่างด้วยกานนนน
     
     
    เหมือนปีที่ผ่านๆมา
     
     
    แต่เอ็งก้อรุ้ไว้นะ
     
     
     
    ถึงไกลตัว แต่ก้อไม่เคยไกลใจ
     
     
    เอ็งจาอยุ่ในใจเพื่อนคนนี้เสมอ และตลอดปายยยยยยยย
     
     
     
    ส่วนเรื่อง'' เพื่อน'' ข้ารุ้... เอ็งเครียด
     
     
    แต่ข้าก้อช่วยอารายเอ็งไม่ได้ (ข้าขอโทด)
     
     
    ทั้งๆที่เอ็งช่วยข้ามาทุกเรื่อง ช่วยข้ามาตลอด
     
     
    แต่ข้าไม่เคยช่วยอารายเอ็งได้เลยยยย
     
     
    ที่ข้าทำได้ ก้อแค่เปนกำลังใจให้เอ็งห่างๆ ก้อแค่เนี่ยแหล่ะที่ทำได้
     
     
     
     
    ตั้งแต่เราจบมอ.หกกกก กานปาย
     
     
    เอ็งเปลี่ยนไปมากมายอ่า
     
     
    ข้าขออารายอย่างนึ่งได้มั้ยยยยยย ?
     
     
    ไม่ว่าเอ็งจาเปลี่ยนไปยังไง เปลี่ยนกะคราย
     
     
    ข้าขอให้เอ็งอย่าเปลี่ยนกับเพื่อนนะเว้ย เอ็งอย่าเปลี่ยนกับข้า
     
     
    ข้าอยากได้จูนคนเดิมมม
     
     
    ข้าอยากได้ยินเสียงหัวเราะ อยากเห็นเอ็งร่าเริง หนุกหนานกะเพื่อน
     
     
    อยากให้เอ็งไม่เครียด อยากให้เอ็งมีความสุข
     
     
    เหมือนปีที่แล้ว  เหมือน 3 ปีที่แล้ว
     
     
    ข้าขอแค่นี้จิงๆ 
     
     
     
     
    ข้าเคยถามตัวเองนะเว้ย
     
     
    ว่าเพื่อนที่ดีสำหรับข้าเปนยังไง
     
     
    พอมาตอนนี้
     
     
    ข้าตอบแบบไม่ต้องคิดเลยยยย
     
     
    ว่าเพื่อนคนนั้น ก้อคงเปน''เอ็ง''นั่นแหล่ะ
     
     
     
     
    ขอบคุณที่ไม่เคยทิ้งกานนนนน  ไม่ว่าข้าจาเลวแค่ไหน
     
     
    ขอบคุณสำหรับเวลา 3 ปีเต็ม ที่เอ็งทำให้ข้ารุ้ว่า เพื่อนดีเปนแบบนี้นี่เอง
     
     
    ขอบคุณความห่วงใย ความหวังดี ที่มีให้ข้าตลอด
     
     
    ขอบคุณกำลังใจ ที่ไม่เคยขาดหาย
     
     
    ขอบคุณคำว่าเพื่อน ที่ไม่เคยเลือนลาง
     
     
    ขอบคุณสำหรับ....ทุกอย่างที่จาไม่มีวันจางไปจากใจข้า 
     
     
    --------------------------------------------------
     
     
     
    ขอ....
     
     
    ขอบคุณพ่อกะแม่ 
     
    ขอบคุณอาจารย์ทุกท่าน
     
    ขอบคุณน้าๆทุกคน
     
    ขอบคุณเพื่อนฝูง
     
    ขอบคุณทุกกำลังใจ
     
    ขอบใจสำหรับแรงกดดัน (55+) ขอบใจจิงๆ
     
    ขอบคุณชมพู - น้ำตาล
     
    ขอบคุณชมพู - น้ำเงิน
     
    ขอบคุณน้องๆทุกคน
     
    ขอบคุณความหวัง
     
    ขอบคุณรอยยิ้ม
     
    ขอบคุณน้ำตา
     
    ขอบคุณทุกคน
     
    ขอบคุณทุกอย่าง
     
    ขอบคุณ.... ที่ทำให้มีวันนี้
     
     
    --------------------------------------------------------------
     
     
     
     
    เวลาเปลี่ยนทุกอย่างเปลี่ยน  แต่ความเปนเพื่อนของเรา จาไม่มีวันเปลี่ยนตามเวลา -----> โคตรักเองเลยยยยยยยยย(ว่ะ)
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    Happy Birth Day  23/1/07
    เพื่อนรักกกกกกกกก 
     
     
     
    โชคดีในทุกๆเรื่อง 
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    21 januari

    ความรุ้สึกเดิมๆ เมื่อไหร่จากลับมา

     
     
     
    เค้ารุ้...ว่าต่างคนก้อต่างเครียดที่มานเปนแบบนี้
     
     
    ไม่มีครายสบายใจหรอกนะ
     
     
    1 ปีผ่านมา คุณก้ออยุ่ด้วยกานมาตลอด
     
     
    แล้วทำไม แค่วันๆเดียว
     
     
    ต้องปล่อยให้มานมาทำลายความรุ้สึกดีดี ที่มีมาตลอด 1 ปีด้วย (ห๊า!!)
     
     
    1 วันที่ไม่สำคัญ ถ้าเลือกที่จาไม่จำ
     
     
    มานก้อไม่มีอารายเสียหายหนิ (จิงป่ะ?) (เอ่อ...จิงว่ะ)
     
     
     
    ลืมมานไปบ้างก้อได้
     
     
     
     
     
     
     
     
    อุ้ม ----> เค้ารุ้...ว่าเพื่อนสำหรับคุณอ่ะ หาง่าย 
                แต่จาหาที่สนิททั้งกายและใจอ่ะ มานไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดหรอกนะ
                รุ้...ว่าเครียด ก้อเปนห่วงงงง แต่ก้อทำได้แค่เนี่ยแหล่ะ
                (เค้ามานก้อแค่เพื่อนคนเดียว)
                ไม่มี...คุณก้อคงไม่ตายหรอก
               (แต่ถ้าเค้าไม่มีคุณอ่ะ เค้าตายแน่ๆ )
     
     
     
     
     
    บาส ---->เค้ารุ้ว่าบาสเปนคนยังไง? ขอบคุณที่ไม่เคยลืมกานนน ไม่เคยทิ้งกานนน
                  ก้อรุ้...ว่าเครียด แต่ยังไงๆก้อยังมีเพื่อนอย่างเค้าอยุ่ทั้งคน
                  เราไม่ทิ้งกานนนน เค้าไม่ทิ้งคุณ แล้วคุณก้อคงไม่ทิ้งเรา
     
     
                  บาส....รุ้ไว้นะ ว่าคุณจาเปนเพื่อนคนสุดท้ายที่เค้าจาเลิกคบ 
                  (ซึ้งอ่ะดิ?) จากใจเลยเจงๆ
     
     
     
     
     
     
    ปล.---> รักพ่อ คิดถึงแม่ ห่วงน้องๆ แคร์เพื่อนๆ
     
    ปล.---> 4 ปี กับ 5คน มานไม่มากไปเจงๆ
     
    ปล.---> รักเพื่อนทุกคนเท่ากาน  ไม่มีมากมีน้อย  เพราะทุกคนคือ''เพื่อน''
     
    ปล.---> เมื่อไหร่? เมื่อไหร่หรอ? จาเหมือนเดิม
     
    ปล.---> กำลังจัยจากเพื่อนคนนี้ จามีให้เพื่อนทุกคนเสมอ
     
    ปล.---> อย่าน้อยใจปายย ขอโทดที่พูดความจิง ขอโทดที่พูดแรงเกินปาย ขอโทดนะ
     
    ปล.--->อ่านหนังสือได้แล้ววววววนะ อีกเดือนเดียวก้อจาสอบแล่ะ
     
    ปล.---> เสือกเพราะรัก(เพื่อน)อ่ะ ถ้ามานผิดก้อขอโทดล่ะกานนนน
     
     
     
     
     ตกลง ปล. แปลว่าอาราย(ว่ะ)
     
     
     
     
    ขอบคุณสำหรับความเปนเพื่อนที่ดีที่มีให้แก่กานนนนน  
     
    ขอบคุณนะ  
     
     
     
     
     
     
     
    18 januari

    เพื่อนสนิท..... สนิทกาย หรือ สนิทใจ

     
     
     
    เพื่อน....
     
     
     
    เพื่อน ----> คืออารายในความคิดของคุณ
     
     
     
    เพื่อนคือ... คนที่คอยไปกินข้าวด้วยกันทุกวันๆ
     
     
     
    เพื่อนคือ... คนที่คอยเดินไปเรียนพร้อมกาน
     
     
     
    เพื่อนคือ... คนที่คอยให้ลอกการบ้าน
     
     
     
    เพื่อนคือ... คนให้คำปรึกษา
     
     
     
    เพื่อนคือ... คนที่อยุ่หอเดียวกาน
     
     
     
    เพื่อนคือ... คนที่คอยติวหนังสือให้
     
     
     
    เพื่อนคือ... คนที่ให้ยิมตังค์
     
     
     
    เพื่อนคือ... คนที่คอยไปไหนมาไหนเปนเพื่อน
     
     
     
     
    เพื่อนคือ...อารายที่เปนได้แค่นั้นจิงๆหรอ------>ไม่จิงมั้ง //55+
     
     
     
    เพราะเพื่อนคืออารายที่เปนได้มากก่านั้นเจงๆ
     
     
     
     ไม่เชื่อมาดูกานนนนนนนนน~~ 
     
     
     
     
     
    '' เพื่อน'' .............
     
     
     
    คือ...คอยเตือน ยามเพื่อนพลั้ง
     
     
     
     
    คือ...คอยฟัง ยามเพื่อนขอ
     
     
     
     
    คือ...คอยรอ ยามเพื่อนสาย
     
     
     
     
    คือ...คอยพาย ยามเพื่อนพัก
     
     
     
     
     
    คือ...คอยทัก ยามเพื่อนทุกข์
     
     
     
     
    คือ...คอยปลุก ยามเพื่อนหลับ 
    (ไม่ช่ายแหล่ะ... คอยปลุก ยามเพื่อนท้อ)
     
     
     
     
     
     
    คือ...คอยหลับ ยามเพื่อนตื่น
    (อันนี้ก้อไม่ช่ายอีกเหมือนกาน ไม่ต้องผลัดกานหลับ อ่ะนะ!)
     
     
     
     
    คือ...คอยง้อ ยามเพื่อนงอน
     
     
     
     
    คือ...คอยสอน ยามเพื่อนผิด
     
     
     
     
    คือ...คอยสะกิด ยามเพื่อนเผลอ
     
     
     
     
    คือ...คอยเจอ ยามเพื่อนหา
     
     
     
     
    คือ...คอยลา ยามเพื่อนกลับ
     
     
     
     
    คือ...คอยปรับ ยามเพื่อนเปลี่ยน
     
     
     
     
    คือ...คอยเรียน ยามเพื่อนเที่ยว
     
     
     
     
    คือ...คอยเคี่ยว ยามเพื่อนเล่น
     
     
     
     
    คือ...คอยเย็น ยามเพื่อนร้อน
     
     
     
    คือ...คอยหอน ยามเพื่อนเห่า
    (อันนี้ไม่ช่าย... เค้าแน่ๆอ่า)
     
     
     
     
    คือ...คอยเฝ้า ยามเพื่อนฟุบ
     
     
     
     
    คือ...คอยอุบ ยามเพื่อนปิด
     
     
     
     
    คือ...คอยคิด ยามเพื่อนถาม
     
     
     
     
    คือ...คอยปราม ยามเพื่อนหลง
     
     
     
     
    คือ...คอยปลง ยามเพื่อนแกล้ง
     
     
     
     
    คือ...คอยแบ่ง ยามเพื่อนหมด
     
     
     
     
    คือ...คอยแย่ง ยามเพื่อนมี 
    (อิอิ... อันนี้ล้อเล่น)
     
     
     
     
    คือ...คอยอด ยามเพื่อนทาน
     
     
     
     
    คือ...คอยคาน ยามเพื่อนล้ม
     
     
     
     
     
    คือ...คอยชม ยามเพื่อนชนะ
     
     
     
     
    คือ...คอยสละ ยามเพื่อนชอบ
     
     
     
     
     
    คือ... นิยามของคำว่า '' เพื่อน''
     
     
     
    --------------------------------------------------------------------------- 
     
    เค้าบอกกานว่า....การที่เราจาสนิทกะใครสักคนนั้นนนนน
     
     
     
    นอกจากจะต้องใช้เวลา  แล้วยังต้องใช้....... ''ใจ'' ด้วยยย
     
     
     
     แต่ไม่ต้องใช้การเปลี่ยนนะ ใช้แต่การปรับ 
     
     
     
    ----------------------------------------------------------------------------
     
     
    ปล.รักพ่อ รักแม่ รักน้องๆ รักเพื่อนๆ  สุดท้ายรักเธอ
     
    ปล.ดูแลสุขภาพด้วยนะ
     
    ปล.อ่านหนังสือด้วย อย่าเอาแต่เล่น
     
    ปล.การทะเลาะกาน จาทำให้คุณมีเพื่อนสนิทเพิ่มขึ้นมาอีก 1
     
    ปล.อย่าเครียดล่ะกาน
     
    ปล.ขอบคุณสำหรับความเปนเพื่อนที่ดีที่มีให้แก่กาน
     
    ปล.เพื่อนไม่ทิ้งกาน เราไม่ทิ้งคุณ แต่คุณกำลังจาทิ้งเรา
     
     
     
     
    ปล. -----> แปลว่าอะไร(ว่ะ) //ใครรุ้มั้งงง//
     
     
     
     
     
     
     
     เพื่อน...คือคนที่ทำให้ความสุขเพิ่มขึ้นเปน 2 เท่า ทำให้ความเศร้าลดลง
    เหลือแค่ครึ่ง
     
    จิงๆนะ
     
     
     
     
    11 januari

    เรื่องมานมีอยุ่ว่า....

     
     
    เรามาเรียนที่นี่ใช่ป่ะ (ใช่)
     
     
     
    แล้วก้อมีเพื่อนสนิทอยุ่คนหนึ่ง (จิงๆมีหลาย) อ่ะนะ
     
     
     
    เพื่อนคนเนี่ยคบกันมารวมๆก้อเกือบปีแล้ว
     
     
     
     สนิทเพราะอารายก้อไม่รุ้อ่ะ (ตัวเองรุ้ป่ะ?)
     
     
     
    (เพื่อนเก่า อย่างน้อยใจไปล่ะ ข้ารักพวกเอ็งทุกคนนนนนน คิดถึงด้วย)
     
     
    เพื่อนเราคนนี้นะ นิสัยต่างกะเรามากมายอ่ะ
     
     
     
    เค้าเปนคนเพื่อนเยอะ ซึ่งตรงข้ามกะเราอยุ่แล้ว
    (แต่คล้ายอีจูนเลย)
     
     
     
    เวลาที่เค้ามีเพื่อนอ่ะ  เค้าก้อไม่ได้คิดถึงเราหรอก
     
     
     
     (แอบน้อยใจนะ รุ้มั้ยเนี่ย เคยรุ้บ้างมั้ย??)
     
     
     
     
    แต่ก้อรุ้ไว้แล้วกาน วันไหนที่คุณไม่มีเพื่อนอ่ะ
     
     
    เค้าคนเนี่ยแหล่ะจาอยุ่เปนเพื่อนคุณเอง --->
     
    เพื่อนไม่ทิ้งกาน จำไว้!!!
     
     
     
    แต่ก้อคงไม่มีหรอก วันที่คุณจาไม่มีเพื่อนอ่ะ  คุณคงมีเพื่อนทุกวันแหล่ะ~~
     
     
     
    แล้วอีกอย่างนะ
     
     
    เมื่อไหร่จะเลิกคิดซะที......เรื่องที่คิดว่าเค้าชอบ
     
     
     
    เรียนแข่งกะคนอื่น ชอบเอาชนะบ้าง แพ้ไม่เปนบ้าง
     
     
     
    ห๊า........ เมื่อไหร่จะเลิก(คิด)
     
     
     
     
     
    เค้าจาแข่งทำไม ตัวเองก้อเปนเพื่อนเค้า
    ทุกคนก้อเปนเพื่อนเค้า
     
     
     
     
     
    เหยียบเพื่อนได้อ่ะ เค้าไม่ได้มีความสุขหรอกนะ 
     
    (เพราะไม่เคยเหยียบได้เลย)//(อิอิ .... ล้อเล่น)
     
     
     
     
    เพื่อนกานมานต้องผ่านไปด้วยกานต่างหากกก 
     
    ต้องก้าวไปพร้อมกาน~~
     
     
     
     
    (แต่ถ้าเกิดรีบอ่ะ  ไปก่อนก้อได้.... )---->คุ้นๆป่ะ (เอ่อ..คุ้นๆว่ะ)
     
     
     
     
     
     
     
     
    แล้วอย่างสุดท้ายนะ.... เค้าไม่ได้คบคนที่ผลประโยชน์อย่างเดียวนะเฟ่ย
     
     
     
     
    แต่ที่เค้าคบอ่ะ เพราะเค้าไม่มีเพื่อน ---> รุ้ไว้ซะ 
     
     
     
     
     
     
     
    เพื่อนเลวๆอย่างเงี่ย....  คุณทนคบได้รึป่าว?
     
     
     
     
     
     
     
    สำหรับเค้าอ่ะ...... ถึงจาแพ้ไม่เปน  แต่ก้อยอมรับในสิ่งที่ตัวเองเปนเสมอ...
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
     
    06 januari

    ครายว่าเพื่อนมหาลัยไม่จิงใจ (ไม่จิงเลย)

     

    ครายว่าเพื่อนมหาลัยไม่จิงใจ (ไม่จิงเลย)

      

    หรือเป็นเพราะเราโชคดี เจอเพื่อนดี ((รึป่าวว่ะ) 

     

    เราก็เลยคิดว่าเพื่อนมหาลัยดี

     

    แต่เท่าที่เจอก็ยังไม่มีครายไม่ดีเลยหนิ

     

    หรือเปนเพราะ เราดีกะเค้าก่อน (อิอิ) เค้าเลยดีกะเราตอบ

     

     

    ตอนที่อยู่จัดการ ก็มีเพื่อนอยู่ 4 คน รวมเราด้วยก้อ 5

     

    แต่ถ้าไม่รวมก้อเหลือ 4 นะ (เอ่อ...จาบอกทำไมเนี่ยยย)

     

    มีฝ้าย อุ้ม บาส ไท๋ และก็เรา

     

    นิสัยก็คงไปกานได้

     

     

     

     ฝ้าย --- เปนคนเงียบๆ พูดบ้างแต่ก้อไม่มาก มีน้ำใจจจจจจจ เปนคนดี

     

    อุ้ม --- เปนคนเพื่อนเยอะ  ดูภายนอกเหมือนไม่รักเพื่อน แต่จิงๆยิ่งก่านั้นอีก ทิ้งเพื่อนประจำอ่ะ  (เลววะ) มีน้ำใจบ้างเป็นครั้งคราว 

     

    บาส ---  กวนทีนไม่พอ แถมยังปากหมาอีก  แต่มีดีตรงที่ รักเพื่อนน้า (รึป่าวว่ะ ไม่แน่ใจ)

    ดูภายนอกเหมือนโง่ แต่จิงๆอ่ะ แม่งพวกเดียวกะไอไท๋เลย

    ไอซุ่มมมมมมมมม เลววววววววววว    

     

    ไอไท๋ ---แม่งซุ่ม ขยันโคตตตตต(อ่านหนังสือจนตาแดงอ่า คิดดูดิ!!) คะแนนก้อดี รักเพื่อนนะ

    แต่ไม่ติวให้เพื่อน (เลวววววววป่ะ?)  (เลว)

     

     

    อีกคนนึง อยุ่คนละเจอร์  อีนิ่ม mk ---- แต่ทุกวันที่ไปเรียนอิ้ง เราจาปายเรียนพร้อมกาน

    เลยทำให้เราสองคนหนิทกาน นิสัยกะหน้าตาก้องั้นๆ อ่ะ

    อดูได้ๆ (ดูผ่านๆนะ) (อิอิ)  พอย้ายมาโลจิส เราก้อหนิทหนมกันมากขึ้น

    เพราะคนในเจอร์มันน้อย  หาคนคบยากกก เลยต้องทนคบกานไปก่อน 

    เด๋วมีที่ปายยยย ค่อยแยกทางงงงง กานนนนนน (ล้อเล่นน่ะ)

                                                   

                                                   

                                          

    มาสนิทกานได้ไงก้อไม่รู้

     

    มารุ้อีกทีก้อหนิทกันแล่ะ  (รุ้ตัวช้าว่ะ) ( เออ ช่ายยยยยยย)

     

    จาว่าหนิทก้อไม่เชิง

     

    จาว่าไม่หนิทก้อไม่ช่าย

     

    ไปเรียนก้อไปพร้อมกานบ้างเป็นบางครั้ง

     

    แต่ตอนกินข้าวอ่ะ กินพร้อมกาน

     

      

    พอย้ายเจอร์ จากจัดการ ---à โลจิส

     

    ความสนิทก้อน้อยลง หรือมากขึ้น (วะ)

     

    เพราะเรียนไม่ตรงกาน

     

    มีเรียนตรงกานแค่ 2 ตัวเอง Micro กะ Infor

     

    ตอนไปเรียนก้อไม่ได้ไปพร้อมกาน

     

    ต่างคนต่างไป

     

    แต่ที่เหมือนเดิมก้อคือ …. ไปกินข้าวพร้อมกานนนนน ทุกเย็นนน

     

    แต่พอมาตอนนี้เริ่มไม่เหมือน  เพื่อนบางคนอ่ะ...เค้าก้อไม่ว่างมากินข้าวพร้อมกะเพื่อนคนอื่นๆหรอก

     

    พอดีว่า... เพื่อนเค้าเยอะอ่ะนะ (เราก้อเข้าใจ)

      

    ธาดา ----- ก่อนสอบ Micro ขอบใจนะที่ติวให้ ถ้าไม่ได้ตัวเองนะ เค้าได้เยอะก่านี้แน่ๆ อ่า (ล้อเล่นจ้า) (ขอบใจจิงๆ)

     

     

    ชาณุ ----- ขอบใจนะ กลับบ้านทุกครั้งไม่เคยลืมของฝากเพื่อนเลย  (ซึ้งว่ะ  แต่กินไม่พอ) รู้ไว้ด้วย!! (กลับบ่อยๆนะ)

     

     

    วิษณุ ----- เลิกซุ่มได้แระ  สอบเส็ดล่ะ  พักผ่อนมั่งงงงง

     

     

    ปฐมพร ---- โชคดีในทุกๆเรื่อง  //ปฐมพร จะมีเพื่อน ชื่ออรสา ตลอดปายยยยยย //

    เพื่อนไม่ทิ้งกานนนนน// (รักมึง)

    ถ้ามึงคิดที่จาสู้  กรูก็พร้อมที่จาช่วยยยยยยยยย (จิงๆนะ)

     

     

    นิตยา ---- เพื่อนไม่ทิ้งกานนนนนน // เราต้องผ่านไปด้วยกานนนนนน// จำไว้ // มีอารายให้ช่วย ยินดีเสมอ //

     

      

     ขอบคุณณณณณณณณณณณณณณ  นะ 

     

    จะ = คุกกี้อร่อยจางงงงงงง (ปีหน้าเอาอีกนะ ) อิอิ

     

    พลอย = กระเป๋าตังค์น่ารักจางงงงงงง สีโปรดเราเลยด้วย (ขอบใจนะที่จำได้) ที่ห้อยก้อน่ารักนะ (แต้งหลายๆจ้า) ---> คิดถึง

     

    หมิว = เค้กอร่อยดีนะ  ถึงแม้เค้าจากลัวอ้วน แต่เค้าก้อกินหมดน้า (อิอิ)

     

    บาส = ปลาหมึกอร่อยดีนะ เค้าชอบ  (แต่กินไม่พอว่ะ  ขอเยอะก่านี้หน่อยดิ) 

     

    เฬิฟ = ของน่าร๊ากกกกกกจางงงงงง  อร่อยดีนะ  (แต่กินไม่พออ่ะ ) ปีหน้าเราขอ 2 นะ (อิอิ)

     

    อั้ม = พวกกุญแจน่ารักดี ขอบใจนะจ๊ะ

     

    นิ่ม = ทุเรียนทอดนี่ของชอบเค้าเลย  (ขอถุงใหญ่ก่านี้อีกนิดแล้วกานนนะ ถุงนี้เล็กไปหน่อย)

     

    ไท๋ = ขอบใจนะสำหรับเค้ก ถึงจาให้ช้า แต่ก้อไม่ลืมที่จาให้อ่ะนะ (ซึ้งว่ะ!!!!) อร่อยด้วย

     

    อุ้ม = เค้าอยากหนาวแล้วว่ะ เอิ๊กๆ  แถวบ้านเค้าไม่เรียกช้าไปหน่อยนะเนี่ย เรียกว่าช้ามากเลยว่ะ  เพื่อน~'~

    11/1/07 ---> เอ่อ... หนาวเจงๆว่ะ แอบซึ้งนะเนี่ย... นี่เปนโปสการ์ดใบแรกในชีวิตเลยนะ (เอิ๊กๆ ) รุ้ไว้ซะ

    เอ่อ... แต่ของเค้าเนี่ยมันหมายความว่าอารายหรอ เค้าอยากรุ้ว่ะ คงไม่ช่าย (e)ดอก เหมือนที่พวกมานบอกช่ายม่ะ?

     

     

     

     

    เค้ามันคนไม่จิงใจ  แต่ก้อรุ้ไว้แล้วกานน ไอคนไม่จิงใจคนเนี่ย มันก้อพอจารักเพื่อนเปน แต่ทิ้งเพื่อนไม่เปน --> ซึ้งว่ะ เนอะ?? 

    ชีวิตมอปลายยยยยยยยยยยยย ในรั้ว ชมพู น้ำตาล

     
     
     
    ตื่นตี 5 ทุกวัน มากะพ่อ
     
     
    ออกจากบ้านก้อ ตี 5 ครึ่ง
     
     
    ถึงโรงเรียนก้อ 6 โมง 10 นาที
     
     
    เพื่อนคนแรกที่จาเจอก้อคือ ไอยุ้ย
     
     
    ตามมาก้อไอจูน
     
     
    แล้วก้อกินข้าวกานตอน 6 โมง 40
     
     
    อีมิ้น กะพลอย ตามมาทีหลัง
     
     
    สุดท้ายอีต่าย มาสายสุด ทั้งๆที่บ้านมานอยู่ใกล้สุด
     
     
    เข้าแถววววววว ตอน 7.40 น.
     
     
    เริ่มเรียน 8.15 น.
     
     
     
     
    วิชาที่ไม่ชอบที่สุดก้อคือ ฝรั่งเศส กะ อังกฤษ (อิอิ วิชาหลักด้วยดิ)
     
     
    เลิกเรียนตอน 15.15 น.
     
     
    แต่ก้อยังไม่กลับบ้านนะ
     
     
    ต้องอยู่เล่นเปตองตอนเย็นก่อน
     
     
     
     
     
    เวลามานก้อผ่านมาเร็วเนอะ ? (ช่ายยยยย)
     
     
    แปปๆ ก้อผ่านมาจาเกือบปีแล้วว
     
     
     
     
     
    คิดถึงสนามเปตองที่เคยเล่นกันทุกเย็น
     
     
     
    คิดถึงโรงอาหารที่เคยกินข้าวด้วยกัน ทั้งเช้า กลางวัน
     
     
     
    คิดถึงห้อง 642 แถวที่ 4 โต๊ะที่ 3 4 5 ที่พวกเรานั่งกาน
     
     
     
    คิดถึงตอนเรียนฝรั่งเศส ที่ข้าสุดแสนจากลัวโดนเรียกอ่าน
     
     
     
    คิดถึงตอนที่ข้าอ่านไม่ออก แล้วพวกเอ็งช่วยกานบอก
     
     
     
    คิดถึงตอนทำข้อสอบอิ้ง ที่พวกเราลอกกาน คะแนนออกมาก้อได้ 7 เท่ากานทั้งกลุ้ม (ซึ้งว่ะ)(ตกทั้งกลุ่ม)
     
     
     
    คิดถึงโตโรที่ข้าชอบกิน  แต่พวกเอ็งไม่ชอบซื้อ
     
     
     
    คิดถึงรถเมล์สาย 17 กะ 75 ที่พวกเรา จูน ยุ้ย พลอย และข้า นั่งกลับบ้านพร้อมกานทุกวัน
     
     
     
    คิดถึง 88 99 21 ที่ข้ากะเอ็ง(จูน)ต้องเลือกขึ้น ข้าชอบ 21 แต่เอ็งคง 88 99
     
     
     
     คิดถึงทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเราผ่านมาด้วยกานนนนนนนน
     
     
     
     
     
     
    เป็นอย่างงี้ทุกวัน ตลอดเวลาเกือบ 3 ปี
     
     
    แต่ 3 ปีมานนนนนนนน ช่างงงงงงงงงงงง ผ่านนนนนนน ปายยยยยยยยยย เร็วววววววววว จิงงงงงงงงงๆ
     
     
    แปปๆ เวลาที่พวกเราอยุ่ด้วยกาน มานก็หมดลงงงงงงงงงงง
     
     
     
     
     
    ทุกคนก้อต่างมีทางเดินใหม่  มีชีวิตใหม่
     
    ทุกสิ่งทุกอย่างก้อเปลี่ยนปายยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
     
     
     
     
     
     
    แต่รุ้ไว้นะ  สิ่งหนึ่งที่ไม่มีวันเปลี่ยน
     
     
    ก้อคือ  ความเป็นเพื่อนที่ดี ที่พวกเราจะมีให้กานและกานตลอดปายยยยยยย
     
     
     
     
     
    ถึงเพื่อนที่แสนดี............... 
     
     
    พลอย = เราขอให้พลอยสนุกกะบัญชีนะ เรารู้ว่าพลอยทำได้อยู่แล้ว
     
     
    จูน= ข้าขอให้เอ็งหนุกหนานกะการเขียนโปรแกรมของเอ็งนะ  ข้าเชื่อเอ็งทำได้สบายมากกกกก
     
     
    มิ้น= ข้าขอให้เอ็งสวยวันสวยคืน จบ 4 ปีพร้อมกันนะเว้ย
     
     
    ยุ้ย= ข้าขอให้เอ็งตั้งใจเรียน 3 กว่าไม่ยากเกินความพยายามหรอกว่ะ  ข้าเชื่อเอ็งทำได้ (รึป่าวว่ะ)
     
    หาแฟนให้ข้าดูได้ยางงงงง (อยากเห็นนะเฟ่ย)
     
     
    ต่าย= เอ็งเอาตัวรอดได้สบายอยู่แล้วววววว สู้ตายจ้า
     
     
     
     
     
     
     
    เรียนมหาลัย    ทำได้  ง่ายนิดเดียววววววววววววว
     
     
    ใจป่าววว   (ข้าใจล่ะนะ)  
     
     
    กำลังใจจากเพื่อนคนนี้ จามีให้พวกเอ็งเสมอ (จำไว้) 
     
     
     
    02 januari

    กลับมาสู่สภาพเดิม ชีวิตเดิมๆ ทุกอย่างที่เปนเหมือนเดิม

     
     
     
    วันนี้ขึ้นรถมาตอนเกือบ 2 โมง 45
     
    (แม่สุดที่รักมาส่ง)
     
    ถึงหอก็ประมาณ 4 โมงครึ่ง
     
    กลับสู่ชีวิตเดิมๆ อีกแล่ะ
     
    จาเบื่อ หรือ ดีใจ ดีเนี่ย
     
    (ไม่รู้ดิ)
     
     
     
     
     
     
    ปีใหม่นี้  ตั้งจัย
     
    จาทำตัวใหม่
     
     
    จาตั้งใจเรียน
     
    ขยันอ่านหนังสือ
     
    เพื่อพ่อกะแม่ และตัวเราเอง
     
     
    สัญญาเลย........
     
     
    31 december

    ปีใหม่กี่ปี ก็ไม่เคยมีที่ไป

     
     
    ปีนี้ก้อเปนอีกปี ที่ไม่มีที่ไป
     
     
    แทนที่จะเสียใจกลับดีใจ
     
     
    เพราะว่านานๆที จะได้อยู่กะพ่อแม่ซะครั้ง
     
     
    แล้วอีกอย่างนอกบ้านมันคงอันตรายด้วยแหล่ะ
     
     
     
     
     
     
    กลับหอมาตั้งแต่วันศุกร์ แวะนอนบ้านเพื่อนจูน 2 วัน
     
     
    วันอาทิดไปสำเพ็งซื้อของกะแม่ ที่สำเพ็ง
     
     
    กลับมากินสุกี้ที่บ้าน
     
     
     
     
     
     
     
     
    --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
     
     
    ปีใหม่นี้ 
     
    ขอขอขอขอขอขอ
     
    ขออขออ
     
    ขออ
    ...............
    .........

    ขอให้โลกจงเจริญ ขอให้เพลิดเพลินกะความจิง ขอให้ทุกสิ่งจงบังเกิด ขอให้เปิดใจรับมัน ขอให้คืนนี้ฝันดี

     

    ฝาก  สวัสดีปีใหม่ 2007

     

     

     

     

    28 december

    ทำไมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม ?

     
     
    ทำไมต้องเครียด ?
     
    ต้องไมต้องเซ็ง?
     
    ทำไมต้องเบื่อ ?
     
    ทำไมต้องเศร้า ?
     
    แล้วทำไมต้องถามด้วย (ว่ะ) ?
     
     
    เครียด = อ่านหนังสือเยอะเกินไป
     
    เซ็ง = มีแต่สอบๆ
     
    เบื่อ = ชีวิตเดิมๆ
     
    เศร้า = ทำข้อสอบไม่ได้
     
    แล้วทำไมต้องบอกด้วย(ว่ะ) ?
     
     
     
    เหลือพรุ่งนี้อีกวันเดียวก็สอบเส็ดแล้ว
     
    เย้..... ได้กลับบ้านซะที
     
     
     
    คิดถึงพ่อกะแม่
     
    คิดถึงน้องแพร น้องแบ้งค์
     
    คิดถึงน้องๆทุกคน
     
    คิดถึงคนให้กำลังใจ
     
    คิดถึงเอ็งนะจูน ยุ้ย พลอย มิ้น ต่าย
     
    คิดถึงโคล่า แฟนต้า นะ
     
     
     
    สุดท้าย.... คิดถึง''เธอ ''
     
     
     
    23 december

    สอบ ~~ เครียด เซ็ง เบื่อออออออ //ว่ะ//

    วันนี้เขียนวันแรกเลยนะเนี่ย  พี่นัท สอนจ้า
     
     
    วันนี้ที่มอ. สอบกันวันแรกช่ายป่ะ
     
    แต่เราม่ายมีสอบวันนี้ มีอีกทีวันที่ 25 เลย
     
    อยู่หอแล้วเบื่อ ม่ายมีรัยทำ
     
    วันๆ ผ่านไป ก้ออ่านแต่หนังสือๆ
     
    ไม่เชื่ออ่ะดิ ?
     
    แต่บอกได้เลยว่ามันคือเรื่องจิง (ไม่เชื่อถามพี่เมทได้)
     
    อ่านหนังสือทั้งวันอ่ะ
     
    จนจาเป็นบ้าอยู่แล้วเนี่ย
     
    ทามม่ายเราถึงเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้
     
    ตอนอยุ๋โรงเรียนจำได้นะ
     
    ว่าไม่เคยเตะเลย
     
     
    แต่อ่านแล้วรุ้สึกมันไม่เข้าหมองเลยอ่ะดิ
     
    ทำไงดี??
     
    อ่านจบแล้วก็ม่ายมีรัยอยู่ในหัวเลย
     
     
     
    ปล. ไม่อยากเอาตัวรอดคนเดียวอีกแล้ว ถ้าจะผ่านก็ต้องไปด้วยกันนะ
     
    ปล. อากาศหนาวรักษาสุขภาพด้วยนะ  นอนห่มผ้าหนาๆ ล่ะ
     
     
     
    *